07 april 2010: scheepsverhalen

We slapen met z'n vieren in 2x2 stapelbedden met daar tussenin een smal gangetje en we hebben onze eigen
WC annex douche. Je kunt maximaal met 2 tegelijk aan- en uitkleden anders zit je elkaar stevig in de weg.

Het is altijd wel iemand anders die als eerste wakker wordt en besluit om op te staan. Zodra die persoon
in de WC verdwijnt, komt de tweede uit z'n bed om snel z'n kleren aan te schieten en vervolgens van
plaats te wisselen met degene die uit de badkamer komt. Snel toilettas en bed opruimen, trui aan en naar
buiten om ruimte te maken voor nummer drie die uit z'n bed komt zodra nummer 2 uit de badkamer komt. Tijd om te douchen is er niet, dat doe je gedurende de dag ergens tussen 2 wachten in.
Snel ontbijten (roerei) en naar boven om om 08:00 het roer over te nemen.

Helder weer, fris maar niet koud, rustige wind en een behoorlijke deining met golven van 4 meter van achteren. Iedereen is echter goed ingeslingerd dus daar hebben we niet echt meer last van.
Na onze laatste tour heb ik me maar even teruggetrokken: hoofdpijn, al sinds het opstaan. Het is ook knap
benauwd in dat hok!

Na de lunch de "dungeon tour" genomen. Oftewel de toer door de machinekamer en gerelateerde onderdelen.
Er zijn meerdere technische ruimtes. Het begint achterin, naast de trap naar achterdek/bibliotheek.
Achter een waterdichte deur zit de electrische controleruimte. In feite dus de ruimte van waaruit de 3
generatoren worden bediend en gecontroleerd. Niks mis mee.
Van daaruit ga je via een luik naar beneden om in de feitelijke machine kamer te komen. 2x Perkins
generator(60 KVA) en 2x hoofdmotor (Caterpillar), allebei met rechtsdraaiende schroef en vetgesmeerde
schroefas, een verschrikkelijke hoop herrie en hitte. Natuurlijk de nodige hoeveelheid pijpen,
warmtewisselaars, pompen en ander technische voorzieningen. Alles verschrikkelijk vet en onder de olie,
water in de bilge, groot verschil met "Vaarttuig".

Vandaar uit naar de kombuis en via een luik onder het werkblad naar een gecombineerde ruimte, deels opslag
van de voorraden en deels water-treatment. Daar vindt je de zwartwater tank en -treatment plant, maar
even verder ook de zoetwater fabriek via osmose. Die jongens maken hun eigen zoetwater, zo'n 3000 liter
per dag! Ook hier de boilers, de vacuuminstallatie voor de toiletten etc. etc. Je kunt zien dat het schip
zowat al 100 jaar oud is. De techniek is steeds veranderd en af en toe komen er nieuwe installaties die
of in plaats van of on-top of de oude installatie komen. En dat is te zien: 3 generaties technologie die
vaak in eigen beheer zijn aangebracht en een enorme wirwar van buizen, pijpen, kasten, kleppen,
schakelaars etc. heeft nagelaten. Moet erg moeilijk zijn om het allemaal te onderhouden. Bij sommige
onderdelen is nauwelijks meer bij te komen. Daarnaast: je kunt niet staan op de meeste plaatsen. Het
merendeel van het onderhoud moet je op je knieën of zittend doen. Ik benijd Marius (de engineer) niet, petje af!

Daarna van 16:00 tot 20:00 uur middagwacht. Het weer is nog steeds goed en naast uitkijk en stuurwiel
beurten assisteren we de bemanning met het zetten van de zeilen en het plaatsen van de skysail masten/ra's.

Tijdens dat werk gebeurde er trouwens nog een ongelukje: zo'n 10 man trokken een ra omhoog toen ineens
het touw waaraan ze trokken kapotsprong, pats! en het springt ineens in 10-tallen rafels. Gelukkig kon
een van de bemanningsleden hoog in de mast het touw nog grijpen voordat de ra op het dek kletterde en
liep alles goed af.
Zo wordt het schip langszaam klaargemaakt voor de race morgen. Helaas: nog steeds geen wind, dus wij
vragen ons af hoeveel race er gaat komen!

Na het diner (Chili con carne, met fruit salade/slagroom) om 20:30 naar het verhaal van Adam geluisterd.
Die is een aantal jaren geleden aan boord van een oude zeilboot op de rotsen gelopen waarbij 3
bemanningsleden verdronken zijn. Hij vertelde uitgebreid over de toedracht, falen van de kapitein, de
paniek, het meegesleurd zien worden van de 3 bemanningsleden die verdronken en de rechtsgang erna (de
kapitein is veroordeeld tot 3 jaar gevangenisstraf vanwege dood door schuld). Indrukwekkend, vooral omdat
je zag dat hier en daar toch weer oude emoties bovenkomen. Nuttig ook, omdat er toch heel nuttige lessen
uit getrokken kunnen worden! (Vaker onze reddingsvesten aan, schat!!)

Vannacht hebben we de hondenwacht (04:00 - 08:00), dus na het verhaal van Adam naar bed!

06 april 2010: walvissen aan stuurboord!!

Na de middernachtwacht gewacht tot iedereen in onze wacht was afgelost en vervolgens naar de kabine gegaan. De andere 3 lagen al te slapen. Snel tanden gepoetst, pyama aan (het is al te warm om nog steeds in je thermisch ondergoed te slapen) en naar bed. Het was 04:30, geen wind, heldere hemel dus we varen op de motor.
Aan het motorlawaai zijn we intussen wel gewend, maar ik kon niet in slaap komen. Pas rond 06:30 viel ik in slaap en werd om 09:30 weer wakker. Geen ontbijt dus! De anderen waren al weg, dus ik heb de gelegenheid genomen om lekker uitgebreid te douchen alvorens naar buiten te gaan. Net op tijd voor de laatste resten van de verjaardagscake van Mike, had ik toch nog ontbijt!

Prachtige ochtend! Het zonnetje scheen, praktisch geen wind en iedereen zag er zomers uit. In deze omstandigheden was het dan ook geen probleem voor de Chileense loodsen om over te stappen in de loodsboot die hen kwam ophalen. Einde van de rit voor de loodsen. We zijn vlakbij Chacao (Puerto Montt) en van hieruit moeten we het zelf uitzoeken.Iedereen kreeg een handje van de loodsen en de loodsboot werd met drie krachtige scheepshoorn stoten uitgewuifd. Omdat we in de nabijheid van een stad waren de gelegenheid te baat genomen om een paar SMS-jes naar Juliette te sturen.

Om 12 uur met een korte wacht tot 14:00 uur begonnen. We varen richting oceaan op 1 motor en de deining, gecombineerd met schroefwaterdruk aan een kant van het roer, maakt het moeilijk om te sturen.

Om 13:00 uur aan de lunch begonnen toen halverwege de soep ineens de kreet kwam "plume on port, one o'clock". Niet 1 maar 3 pluimen waren te zien op betrekkelijk korte afstand (zo'n 600 meter). Natuurlijk lag m'n camera in de kabine dus als een gek naar beneden, Jordi naar boven gestuurd en de camera gepakt.

Boven gekomen was ik net op tijd om 3 pluimen te zien verschijnen op nog geen 50 meter voor de boeg en vervolgens 3 enorme blauwe vinvissen pal naast de boot voorbij te zien komen, hun ruggen te zien krommen om vervolgens geluidloos naar beneden te duiken. Iedereen was in rep en roer, ten eerste zijn blauwe vinvissen geen dagelijkse kost, ten tweede, 3 exemplaren zo vlak bij elkaar zie je ook praktisch nooit en ten derde: al helemaal niet vlak naast de boot.

Film/foto's? natuurlijk niet! Iedereen was zo verrast door hun nabijheid dat men het te druk had met kijken en geen tijd had om telelenzen te demonteren en te vervangen door groothoeklenzen. Ook mijn videocamera stond helemaal ingezoomd, dus ik verwacht geen duidelijke beelden. Maar wat was dit imponerend! Ook onze gids Jordi die al jaren met walvissen, pelsrobben, zeeleeuwen etc, werkt, had dit nog nooit meegemaakt. De foto bij dit blog laat nog net een minimaal stukje rugvin zien en de draaikolk van de staart na het onderduiken......
En het was nog niet afgelopen. Een half uur later kwamen we opnieuw in een kudde blauwe vinvissen terecht, maar helaas bleven ze dit keer ver van de boot. Regelmatig zagen we 4-5 pluimen omhoog spuiten, gevolgd door dikke ruggen en rugvinnen, maar niet meer die nabijheid.
De walvissen verdwenen aan het einde van onze wacht rond 14:00 uur, toen ook het mooie weer verdween. Het schip wordt op dit moment klaar gemaakt voor de race die overmorgenmiddag om 15:00 uur begint. De skysails worden aangebracht voor de te verwachten zuiderwinden. Het begint al steviger te waaien dus misschien wordt het nog een echte race!

05 april 2010: bezoek aan pelsrobben

Was al wakker voordat Gary's wekker (03:30) ging.
Boven gekomen even naar buiten gegaan om het weer te bekijken. Heldere sterrenhemel, fris, maar niet echt koud en gelukkig droog. Snel nog even een koffie...... maar zoveel haast had ik ook weer niet hoeven maken; eerst gaan C- en A- sectie, dus wij zijn pas om 05:00 aan de beurt.

Plots werd dolfijnen alarm gegeven en inderdaad, aan bakboord verschenen 2 grote dolfijnen. Duidelijk veel groter dan in het Beagle kanaal, echte "flippers" leek wel. Ze blijven maar even, duiken een paar keer in- en uit de boeggolf en zijn dan weer verdwenen. Je bent maar 2 meter van ze verwijderd wanneer ze langs de romp zwemmen en met speels gemak versnellen, even boven water komen om dan slechts een paar decimeter voor de boeg uit te zwemmen terwijl we toch zo'n 7 - 8 knopen maken. Ze hebben er duidelijk plezier in. Voor walvissen stop je, voor dolfijnen moet je eigenlijk snelheid vermeerden om meer boeggolf te maken. Jammer dat het donker is, je ziet ze eigenlijk alleen maar als schaduwen. Slapen die beesten dan nooit??
Vlak voor onze wacht zijn we van de oceaan gekomen en we varen nu weer tussen de eilanden. Scheelt een stuk in sturen, veel rustiger nu. De wind is nog steeds tegen, dus we voeren geen zeil (en hoeven dus ook niet te werken!)

Om 06:30 onze laatste toer gedraaid aan het roer. Het water is nu helemaal vlak; geen wind en ook geen deining. Voeren eerst bijna een oostelijke koers, maar zijn weer terug aan het draaien naar het noorden (gingen in een half uur van 60 graden naar 25 graden). We hadden een ongelooflijke zonsopgang; prachtige kleuren, de bergen in het westen stonden half in een wolkenbank, hun voet was zichtbaar, maar op de boomgrens hing een dunne wolkenbank, waarna hun toppen weer zichtbaar waren. Toen de zon boven de horizon begon te komen werd eerst de toppen belicht terwijl de voet nog in de schaduw lag, prachtig gezicht!

Onze toer was nog niet ten einde om 07:00 of we begonnen zeil te zetten. Niks ontbijten, eerst aan de bak. Alle vierkanten zeilen staan (nou ja, hangen) en we varen nog steeds op de moter: te weinig wind en de loodsen hebben haast om thuis te komen. Om 08:00 was dat ook weer gebeurd en onze wacht voorbij, dus konden we ontbijten (havermout pap met bruine suiker, heerlijk).

Na het ontbijt aan dek van de zon gaan genieten en zelfs helemaal voorin de boegspriet geklommen om foto's/film te maken. De zon scheen volop en de temperatuur liep op tot zo'n 14 graden, direct in de zon nog hoger. De lunch werd dan ook buiten geserveerd: warme broodjes, paddestoelensoep, eiersalade.
Direct na de lunch lieten we vlak bij een klein eiland het anker vallen. Jordi ging voorop om een optimale landingplaats bij een kolonie zeeleeuwen (pelsrobben?) te vinden, waarna we met z'n allen aan land gingen. Nou ja, land: het was een grote rotsblok, doorsneden met breuken en een strand vol met bolders. De pelsrobben bevonden zich op een ander eilandje op 50 meter afstand en een groot aantal in het water, maar zien hoe het beeldmateriaal uitpakt.
Na een uurtje zijn we weer opgehaald en exact om 16:00 uur stonden we weer aan boord. Mooi een wacht gemist!
Vannacht hebben we wel de middernacht wacht!

04 april 2010: wintertijd

Tijdens de 20:00 uur palaver gisterenavond werd de mededeling gedaan dat we vannacht om middernacht overstappen op wintertijd, de klok gaat dus een uur naar voren en voegt dus een uur toe aan onze wacht!
We hebben besloten dat extra uur maar op te splitsen in 2 halve uren en de schade te delen met de witte wacht.
Om middernacht ben ik het schip rondgegaan en heb alle klokken een uur teruggezet. Desondanks toch een hoop verwarring bij de witte wacht waarvan de helft veel te vroeg verscheen!
Tijdens het extra half uur hebben Gerrit en ik aan het wiel gestaan. We zijn bijna uit de Patagonische kanalen en beginnen de oceaan te naderen. Je kunt het al voelen aan de deining: het schip begint al aardig te rollen.
De nacht was dan ook wat onrustig. Moest er een paar keer uit om te plassen en je slaapt niet zo makkelijk in op een rollend schip. Was dan ook om 06:45 op. Land aan stuurboord en verder alleen maar oceaan. Mooie zonsopgang trouwens.

We varen op een vrij kalme oceaan, desondanks toch golfhoogten van zo'n 3 meter die schuin van achteren (zuidwest) inkomen. Die tillen het schip op aan de achterkant en rolt er dan vervolgens schuin onderdoor waardoor het schip een aardige twist krijgt en lekker heen en weer rolt. Je kunt zien dat we al wat gewend zijn, de veiligheidslijnen zijn gespannen maar er wordt aardig vlot over het dek gelopen.

Om 08:00 uur weer aan de bak. Sturen is moeilijker door het rollen, maar we hebben de ruimte. Op de uitkijk kijk je naar albatrossen (wat een enorme vogels) die centimeters over het water vliegen zonder met hun vleugels te slaan. Andere wachten hebben ook walvissen gerapporteerd, maar wij waren niet zo gelukkig.
Na de lunch (tomaten soep en komkommersalade) even plat gegaan om slaap in te halen.
Gedurende de dag nam de golfhoogte toe tot zo'n 4 meter, maar tegen de avond ging de wind liggen en met een heerlijk zonnetje hadden we ons eerste mooie lentedag (hier is dat trouwens een mooie nazomerdag). Je kunt overigens merken dat we de laatste 2 dagen aardige voortgang naar het noorden hebben gemaakt. De temperaturen zijn duidelijk hoger en we hebben nu zonnebrillen nodig op dek.
Hadden weer wacht van 16:00 tot 20:00. Het schip was wat rustiger omdat de wind was gaan liggen en de golfhoogte wat was afgenomen. Ondanks die behoorlijk hoge lange deining was het wateroppervlak glad, haast glasachtig. Zijn nog even stil gaan liggen omdat een hoge spuiter was waargenomen, mogelijk een eenzame blauwe walvis, maar meer dan een tweede spuiter kregen we niet te zien; daarna was hij verdwenen
Na het diner (gebakken, gepaneerde vis, aardappelpuree en spinazie met ei) kregen we de uitslag van de eierverven competitie ter ere van Pasen! Tom was de grote winnaar met een gedetailleerd waterverf schilderij van de Europa met walvissen.
Kort na het diner naar bed gegaan, hebben weer wacht van 04:00 tot 08:00.

03 april 2010, Puerto Eden

Voor de middernachtwacht ga ik niet naar bed, de anderen wel.

Ik heb in de bibliotheek een boek gevonden en ben dat gaan lezen. Waarom gaan al die boeken over de poolgebieden vaak in combinatie met verschrikkelijke scheepsrampen of mensen die overboord slaan en vervolgens een vreselijke dood sterven?
Heb wel wat gedut boven mijn boek, maar was redelijk fit toen de wacht begon.

De 3 wachten (Rood Wit en Blauw) zijn op hun beurt in 3 secties van 4 personen ingedeeld, A, B en C sectie die elkaar om het half uur aflossen.
Vandaag waren eerst waren C- en A-sectie aan de beurt en natuurlijk begon het net te regenen toen wij naar buiten kwamen om 01:00 uur. De eerste toer was aan het roer en verliep zonder incidenten. De koers die we hadden zouden we nog 1,5 uur aanhouden. De tweede toer (als uitkijk) begon om 02:30. Behoudens 2 keer dolfijnen aan de boeg voor heel korte tijd, geen incidenten.
In principe ben je daarna klaar. We voeren geen zeil en is er behalve stuurwiel en uitkijk niets te doen. Maar je bent solidair en je weet maar nooit dus we bleven zitten tot C-Section weer terug kwam. Toen was het half vier en vielen de ogen echt dicht en zijn we toch maar gegaan.
Om kwart voor acht werden we gewekt door Annelies met de mededeling dat over een half uur de landing zou beginnen, dus snel eruit.
We lieten iets over acht het anker vallen in een kleine baai met daarin het dorp "Puerto Eden". Nou: weinig paradijselijk dus. Het is een kleurige verzameling huisjes om de halve baai heen, met daarin een paar grote gebouwen (school, hospitaal) en de rest kleintjes. Als je dichterbij komt zie je dat het merendeel van de huizen behoorlijk vervallen zijn of anders zwaar onderhoud nodig hebben. Eenmaal aan land, na een staand ontbijt, zijn we via een houten voetpad dat om de hele baai heenloopt, het dorp ingegaan en werd de werkelijke staat van onderhoud pas goed duidelijk, veel leegstand en een hoop vervallen boten en huizen.

Het dorp heeft nu nog 153 inwoners. Het schijn veel groter geweest te zijn, zo'n 800 inwoners, maar door de "rode pest" verloren veel vissers hun middelen van bestaan en zijn naar elders vertrokken. De "rode pest" is een plotseling ziekte in de schaaldieren waarop de bewoners vissen.
De ziekte is intussen voorbij, de baai en omringende wateren zijn helder en schoon, maar de schaaldierenstand is nog niet hersteld, dus ook de vissers blijven weg. Ik ben bang dat ze ook niet meer terugkomen wanneer ze elders werk gevonden hebben in meer vriendelijke omstandigheden. Het is prachtig maar de omstandigheden zijn verschrikkelijk zwaar. De baai heeft een rijke natuur en een nationaal park met tientallen soorten varens, bomen en een grote rijkdom aan vogels. Ik heb zelfs kolibri's gezien en een enorme hommel. Om 10:00 begonnen we weer terug te shuttelen met de Zodiacs en om half elf werd het anker weer gelicht.

Luch: dit keer aspergesoep met ham en een quiche met de broccoli van gisteren.
Na de lunch weer op wacht van 12:00 tot 14:00 uur. Tijdens deze wacht gingen we door de "English Narrow", een nauwe doorgang met daarin een aantal slingers. Het is maar wat je nauw vindt. Dan is de bocht in de Maas bij Kerkdriel ook nauw, maar er is ruimte genoeg voor 5 schepen als de "Europa" naast elkaar. Echter, zoals de loods uitlegde: ze varen hier ook doorheen met grote vrachtschepen van 180 meter lengte en 14 meter diepgang, tja dan ziet het er toch anders uit!

Om 02:00 was er weer alle hens aan dek. Klaas legde uit dat we bijna aan het eind zijn van onze tocht tussen de eilanden door en na het diner de oceaan weer opzoeken om om een groot schiereiland heen te gaan. De wind is nog steeds noordelijk(dus tegen), maar de golven komen uit zuidwest. Wind tegen stroom: dat belooft een onrustige nacht te worden.

Nadat we nog even gewacht hebben tot we het wrak van de "Captain Leonidas" waren gepasseerd, zijn we en-masse de bunk ingedoken om wat achterstallige slaap in te halen.

Na dit middagslaapje naar de bibliotheek gegaan om het blog bij te werken. Terwijl ik daar mee bezig was, kwam Annelies langs met stukjes van een gerookte vis (Kabeljauw??)die een van de Chileense loodsen op de kop had getikt in Puerto Eden. Lekker: heeft inderdaad iets weg van gerookte paling.

02 april 2010, gletscher bezoek

Was al wakker toen Gary's wekker ging om 03:30.
Bij nachtwachten slaap je in je lange (thermische) ondergoed, dus het is een kwestie van broek en windbreaker aanschieten, daarover je regenbroek, dan laarzen aan en tenslotte je regenjack met fleecevoering. O ja, de waterdichte handschoenen natuurlijk ook nog.
Boven stond een gebakken boterham met kaas te wachten, vervolgens een kop koffie erachteraan en we waren weer wakker genoeg om de nacht en de wacht te trotseren.
Het was mooi buiten. In ieder geval droog!!
Prachtige volle maan en tussen de wolkenflarden door die enorme sterrenhemel.

Om voldoende voortgang te maken varen we op 1 (stuurboord) moter, naast het zeil dat we voeren. Weer een nieuwe ervaring: zeilen zetten in het donker en mensen het want in zien verdwijnen die daar ergens nog een gasket moeten losmaken of een blok dat blijft steken weer gangbaar maken. En dan weer hijsen en brassen: het is in ieder geval veel beter dan in het dekhuis zitten wachten tot je wacht voorbij is.

Tegen het ontbijt (07:00) was het meeste werk gedaan. Na het ontbijt nog een keer aan het wiel en toen naar beneden voor een lekkere douche en nog een uurtje pitten. Daarna aan het bijwerken van de blog begonnen want ik lig 2 dagen achter. Publiceren kan ik niet, dat moet wachten tot Valparaiso, maar ik blijf graag bij.

Lunch: dit keer sweet potatao soep en een tortelinni schotel.
Na de lunch weer op wacht van 14:00 tot 16:00 uur, maar die viel dit keer samen met een bezoek aan opnieuw een enorme gletscher: de Skua Glacier

Ik weet niet wat meer spectaculair was: de gletscher of de tocht door het drijfijs er naar toe. Er lagen behoorlijk wat grote brokken dit keer.Af en toe ging er een stevige klap en siddering door het schip als we zo'n grote jongen raakte. Tenslotte steekt slechts 10 % boven water, dus als een schots 1 mtr. boven water is, dan steekt er zo'n 10 meter onder water, en dat is een smak ijs...... We hebben dan ook behoorlijk wat verf achtergelaten op die schotsen!

Na het vertrek van deze gletscher ben ik achterstallig onderhoud gaan doen aan de video's. Halverwege die activiteit kwam ineens de roep over de intercom "walvis aan bakboord", dus ik als een razende de camera weer ontkoppeld van de laptop, batterij er weer in en naar buiten. Het schip kwam stil te liggen en inderdaad, aan bakboord op zo'n kilometer afstand was een adempluim te zien. Iedereen natuurlijk met de camera in de aanslag, maar hij geef zichzelf niet echt bloot, nog een paar keer z'n pluim en een keer de staart, maar toen was hij toch weer verdwenen.
Om 19:00 diner (Broccoli: wat een teleurstelling!!).
Om 20:00 uur ineens 3 bellen: iedereen aan dek. De Chileense loodsen hadden een ceremonie georganiseerd ter ere van het bereiken van het einde van de straat van Magellaan en iedereen kreeg plechtig een diploma uitgereikt met officiële stempels en wapens. Na een toast met een onbestemd Chileens drankje (wel lekker fris) en felicitaties begon de avondroutine. We blijven de hele nacht varen. Red watch heeft wacht van middernacht tot 04:00 (alle passagiers die meedoen aan de scheepsactiviteiten zijn ingedeeld in 3 wachten: rood, wit en blauw. Of had ik dat al verteld??)

01 april 2010, bezoek aan een vuurtoren.

Hadden vanacht wacht van 20:00 tot middernacht. Varen nog steeds op de moter met tegenwind. Direct na de wacht naar bed gegaan, want de volgende wacht is dan alweer om 08:00 's morgens.

Gedurende de nacht was het gaan regenen en dat deed het nog steeds toen wij bovenkwamen. Na een snel ontbijt naar buiten, want we zeilden weer en er was volop aktiviteit aan dek. Hadden weinig tijd om ons te vervelen: als we geen dienst draaien als uitkijk of het stuurwiel bemannen, dan is er altijd wel wat te doen aan de brassen, gordingen, schoten en vallen. En intussen maar regenen: geen stortbuien maar genoeg om kletsnat te worden en onze regenkleding stevig te testen.
Tegen lunch (baked bean soup, toad in a whole, hmmmmm) kwamen we aan op de plaats van bestemming: een eenzame vuurtoren aan de westelijke kant van de straat van Magellaan.
Na de lunch weer in de Zodiacs, om die post eens te bekijken. De Chileense marine bezet op een aantal plaatsen dit soort posten (o.a. ook op Kaap Hoorn) die een jaar lang bezet worden door een gezin: Hij een militair van de Chileense Marine, met zijn vrouw en een kind van 8 jaar. Vader en zoon stonden bij de aanlegplaats op ons te wachten, de jongen redelijk opgewonden van al dat bezoek. Bleek dat ze al op waren vanaf 04:00 uur omdat op dat moment de andere Tall ships begonnen door te komen (zonder aan te leggen).
Wat een eenzaam bestaan! Het eiland heeft anders dan rots en water helemaal niets te bieden. De man heeft geen bootje (mag zijn post niet verlaten) en heeft 24 uur per dag, 7 dagen in de week dienst.
Hij onderhoudt de vuurtoren, registreert het weer en de doorkomende schepen en beantwoordt vragen van die schepen. Samen moeten ze het kind onderwijzen en gelukkig hebben ze dan wel internet met leraren op afstand die de vorderingen in de gaten houden.

Onze scheepsdokter (Berber) was meegekomen om het kind te onderzoeken omdat ze maar een keer per 4 maanden bevoorraad worden en dan andere mensen zien. Gelukkig, alles was OK.
Op de terugweg hebben we de moeder en José (het kind) meegenomen om ze snel het schip te laten zien, kunnen ze weer een heel jaar vooruit op dit uitstapje. Jammer genoeg was de wind ondertussen behoorlijk aangetrokken en moesten ze snel terug voordat de terugtocht te ruig zou worden, dus het bezoek was van korte duur.
Deze excursie duurde precies de 2 korte wachten van 12:00-14:00 en van 14:00 - 16:00, dus toen we weer vertrokken kon de rode wacht weer aan de bak. We dienden door een aantal nauwe passages te laveren en dat deden we onder zeil. Volop werk dus! Zeilen eraf, zeilen erbij, brassen etc. etc. En intussen bleef het gestaag regenen. Was wel een erg interessant traject zo tussen de rotsen en de ......... scheepswrakken. Helaas waren we zo druk met de zeilen dat ik geen tijd had om foto's of film te schieten.
Tijdens de wacht snel het diner genuttigd (spaghetti met een stevige vissaus) en weer aan dek om de wacht af te lossen. Gelukkig was het laatste uur droog en kon onze kleding dus min of meer droog waaien. Hoeven we niet met al die natte textiel in onze kajuit.

Na de wacht een snelle koffie en Beerenburger om warm te worden, vervolgens om 20:45 de bunk in. De wekker gaat weer om 03:30....... Wie heeft beweerd dat dit vakantie is????